16.09.2025 r. Temat: List Apostolski Ojca Świętego Jana Pawła II „Dies Domini” („Dzień Pański”) – kontynuacja rozważań

jpiiSpotkanie bankowców 16.09.2025 r. Temat spotkania: List Apostolski Ojca Świętego Jana Pawła II „Dies Domini", Świętowanie Dzieła Stwórcy (I) – kontynuacja rozważań

W Dies Domini, Świętowanie Dzieła Stwórcy, Jan Paweł II zachęca do odkrycia „głębokiego" znaczenia niedzieli jako Dnia Świętego, jego istoty w zamyśle Pana Boga. Dies Domini to „poetycki obraz stworzony przez Jana Pawła II" ukazujący niedzielę nie tylko jako nakaz, ale jako duchową wizję, piękno stworzenia i odkupienia. Dzień Pański, niedziela nie jest tylko dniem odpoczynku człowieka, lecz Dniem Boga – Dies Domini. To wielki dar, jaki Bóg ofiarował człowiekowi – dar stworzenia i odpoczynku, to dzień, w którym
oddajemy chwałę Stwórcy i Odkupicielowi.
1. Niedziela jest duchowym powrotem do początku stworzenia, kiedy to „Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię". Tymi słowami rozpoczyna się Pismo Święte, przypominając nam, że wszystko co istnieje, zawdzięcza swoje istnienie Bogu, jest owocem Jego miłości do człowieka. Jak przypomina św. Jan: „Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało" – odnosząc te słowa do Chrystusa – Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.
2. W tradycji biblijnej niedziela wyrasta z szabatu. Po sześciu dniach stwórczego działania, po stworzeniu świata Bóg odpoczął, nie dlatego że się zmęczył, ale by cieszyć się dobrem i pięknem stworzonego świata. Jak podaje Pismo Święte: „Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym". Szabat stał się dniem radosnego odpoczynku Stwórcy. Nie oznaczał bezczynności, lecz pełnię i ukończenie dzieła stworzenia. Bóg „pobłogosławił" i „uświęcił" dzień odpoczynku oddzielając go od pozostałych dni, aby był pośród nich „Dniem Pańskim". To nie jest zwykły wolny dzień – to czas łaski, czas powrotu do Boga, czas, który należy do Boga. W Księdze Wyjścia szabat jest zakorzeniony w dniu odpoczynku Boga po stworzeniu świata. W Księdze Powtórzonego Prawa jest pamiątką wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej.
3. Dla nas, chrześcijan, niedziela jest dniem świętym, przeznaczonym na spotkanie z Bogiempoprzez uczestnictwo we Mszy Świętej. To dzień spotkania wspólnoty, dzień rodziny i Boga, to dzień na odpoczynek i wdzięczność za stworzenie. Bóg przypomina człowiekowi, kim jest i dokąd zmierza. W niedzieli nie chodzi tylko o odpoczynek fizyczny – chodzi o uświęcenie czasu, o przyjęcie daru Bożego życia, o wejście w rytm łaski. Dies Domini przypomina: niedziela należy do Boga – a przez to staje się także dniem człowieka. Jako chrześcijanie świętujemy niedzielę – Dzień Pański, dzień zmartwychwstania Chrystusa, który dał początek nowemu stworzeniu. Jan Paweł II nawiązuje do Laborem Exercens, mówiąc o pracy ludzkiej jako współuczestnictwie w dziele Stwórcy. Pisał, że: „Człowiek, pracując, nie tylko przekształca świat zgodnie z zamiarem Stwórcy, ale również doskonali samego siebie.". Dzień Pański to ukoronowanie i uświęcenie ludzkiej pracy, która ma wartość duchową i uczestniczy w zbawczym planie Boga.
4. Nakaz świętowania szabatu zawarty jest w Dekalogu. Jesteśmy wezwani do tego, by „pamiętać, aby dzień święty uświęcać". Świętowanie Dnia Pańskiego nie jest jedynie obowiązkiem, lecz odpowiedzią serca na miłość Boga, który wszystko stworzył, wszystko odkupił i prowadzi ku wiecznemu zbawieniu. Odpoczynek umożliwia człowiekowi przypomnienie sobie, że jest Bożym stworzeniem, powołanym nie tylko do pracy, ale i do życia w relacji z Bogiem.
5. Jan Paweł II pokazuje, że dzień odpoczynku nie jest ucieczką od świata, ale okazją do głębszego spojrzenia na historię zbawienia, sens czasu i misję człowieka. Mówi o czasie jako darze Boga, który nie jest tylko przemijaniem, lecz „miejscem spotkania Boga z człowiekiem". Odczytuje Dzień Pański jako moment kontemplacji: człowiek przerywa pracę nie po to, by nic nie robić, ale po to, by zrozumieć, kim jest i dokąd zmierza.
6. Przejście od szabatu (sobota) do niedzieli – to droga, która prowadzi nas od stworzenia do zbawienia. Niedziela zastąpiła szabat jako dzień święty - to w niej dokonało się Zmartwychwstanie Chrystusa. To przejście, to zmiana celebracji dnia świętego - z dnia odpoczynku ustanowionego w Starym Testamencie - w dzień Zmartwychwstania, świętowania życia i zwycięstwa nad śmiercią i grzechem, w Dzień Chrystusa. Stąd: Dies Domini (Dzień Pański) staje się Dies Christi (Dniem Chrystusa). Każda niedziela to mała Pascha, cotygodniowe święto Zmartwychwstania.

Małgorzata Habrat